Showing posts with label অসমীয়া কবিতা. Show all posts
Showing posts with label অসমীয়া কবিতা. Show all posts

11/07/2023

এখন হাত

=======

এখন হাত
শব্দৰে প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিলোঁ 

এখন হাত
এটা কবিতা
কবিতা-অকবিতা একোৱেই নহ'ল 
উমহু লিখিব নোৱাৰিলোঁ 
আঁকিব নোৱাৰিলোঁ শব্দৰ আঁচ টানি

দূৰত্বই অনাস্পৰ্শৰ গৰ্ভলৈ ঠেলি দিয়া
এখন হাত
শৈশৱৰ সোণালী হাত
যৌৱনৰ ৰূপালী হাত

চকুপানী মচি দিবলৈও 
এখন হাতৰ প্ৰয়োজন
মোৰ তৃতীয়খন হাত

অনাস্পৰ্শিত তৃতীয়খন হাত আছে সিপাৰে ৰৈ
আৰু ইপাৰে স্মৃতিৰ গৰল পান কৰি আছোঁ মই

এখন হাত ......
হাত নহয়
শৈশৱৰ মাত
যৌৱনৰ বাট

আৰু সম্প্ৰতি 
সেই তৃতীয়খন হাত বিচাৰিলে 
মোৰ চাৰিওফালে বৈ আহে
শূন্যতাৰ নিনাদ !

✍ কন্দৰ্পজিৎ

13/05/2023

ᥬ𑐣শ། 𑇖૨ 𑐔𑐖།ৰ 𑐀𑐎ᥬ𑐔𑐜།

বতাহত ভাহিঁ আহি আছে
                  কিছুমান শব্দ

                  কোনোবাই কান্দি আছে
                কোনোবাই চিঞৰি আছে
কোনোবাই ছট্‌ফটাই আছে যন্ত্ৰনাত

          আচলতে কোনোবাই 
                  কান্দি আছে নে 
          আচলতে কোনোবাই 
                চিঞৰি আছে নে 
          আচলতে কোনোবাই 
ছট্‌ফটাই আছে নে যন্ত্ৰনাত

নে বতাহত ভাঁহি আহি আছে
        মৌথুনৰ নিশাদ-গান্ধাৰ

                            যিমানেই ৰাতি বাঢ়ে
                        সিমানেই কেঁকনি বাঢ়ে
যেন নৰিয়াত পৰি কান্দি আছে সময়ে

                        সময়, মোক দুছেও কৰা
            এছেও ৰাখি দিয়া সভ্য সমাজত
আন এছেও বন্দি কৰা অশ্লীল আন্ধাৰত

                                          #কন্দৰ্পজিৎ

07/04/2023

৩৬

.................. ৩৬ ..................

সময় গৈ থাকে
         গৈ গৈ ৰৈ যায়
         থমকি ৰ'য়
পুনঃ গৈ গৈ ৰৈ নোযোৱাৰ আশাত বন্দী হৈ

        গৈ গৈ ৩৫ টা বছৰ পাৰ হৈ গ'ল
ৰৈ ৰৈ স্মৃতিবোৰ মাথোঁ বকুত থমকি ৰ'ল

পাৰ হৈ যোৱা ধুমুহাই বিধ্বস্ত কৰা হৃদয়খনত
হঠাৎ সপোনবোৰ পৰাস্ত হৈ সৰি পৰিল

                    সৰি পৰিল মানে পৰিলেই

তথাপিও মৰুভূমিৰ মাজতো
           পানীৰ সপোন দেখোঁ
      কিন্তু জীৱনৰ গণিত বৰ জটিল

                       x-35 = ৰৈ থকা সময়
ধৰি লোৱা হ'ল x = Avg. Age 
                     ∴ x = 70
                           ∴ 70-35
                           = ³⁵/₇₀ 
                           = ½ %

ৰছীডাল দুটুকুৰা হ'ল
              এটুকুৰা ইফালে
              এটুকুৰা সিফালে
          মাজত ওলমি মই

প্ৰতিবছৰে একো একোটা সংখ্যাক
আদৰণি জনোৱাৰ দৰে 
এইবাৰ আদৰণি জনাব নোৱাৰিলোঁ 
36 - তোমাক🕯️

মই যিয়েই কৰোঁ বা নকৰোঁ
           সময় গৈয়েই থাকিব
                            ৰৈ নাযায় কেতিয়াও
ৰৈ নোযোৱালৈকে উশাহ-নিশাহ

গোপনে গোপনে
              অকলে অকলে
        সংগোপনে বিদায় জনালোঁ
                                     ৬ এপ্ৰিল

                     নাহিব অ' ৬ এপ্ৰিল 
মোৰ উশাহবোৰ চুটি হৈ যায় অ' !

                                        ৬ এপ্ৰিল !
     কিদৰে আদৰণি জনাম তোমাক ?
মই যে ইপাৰৰ পৰা সিপাৰ নেদেখোঁ !

                                 ✍ কন্দৰ্পজিৎ

17/03/2022

👞 জোতা 👞

(বেচৰকাৰী স্কুলৰ 
শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীৰ প্ৰতি)

মহোদয়, 
সদায় জোতা জোতা কৈ নাথাকিব

মহোদয়, কাৰনো মন নাযায় 
নিজৰ সন্তানক এযোৰ 
নতুন জোতা কিনি দিবলৈ

মহোদয়, আপুনি বা আপোনালোকে 
নক'লেও মই বুজিব পাৰোঁ
মোৰ সন্তানৰ মনৰ কথা

কিন্তু মহোদয়, 
সময় যে বৰ কঠোৰ
বৰ কঠিন

ক'লেইতো ‌সকলো হৈ নাযায়
ক'লেইতো 
শাকা-লাকা বুম-বুমৰ পেঞ্চিলেৰে
আঁকি বনাই দিব নোৱাৰো
এযোৰ জোতা

মহোদয়, আমি দুখীয়া মানুহ
তথাপিও স্বপ্ন দেখো
স্বপ্ন দেখো 
নিজৰ সন্তানক ডাঙৰ কৰাৰ
কিন্তু ক'ৰোনাৰ নাটকখনৰ দ্বাৰা
আমি বাৰুকৈয়ে জৰ্জৰিত

মহোদয়, ক'বলৈ গ'লে
হৃদয়ত বহু শব্দই 
বহু বাক্যৰ সৃষ্টি কৰে
তাৰ পিছতো বাকৰূদ্ধ হৈ যাওঁ

মহোদয়, আৰু বেছি নকওঁ
অনুগ্ৰহ কৰি সদায় 
জোতাৰ কথা নক'বচোন
মোৰ সন্তানে যে ক'ব বিচাৰিও 
ক'ব নোৱাৰে মোক

মই কেৱল
ইকানে-সিকানে শুনো
আৰু ......

আৰু একো নহয় দিয়ক
অনুগ্ৰহ কৰি সদায় 
জোতাৰ কথা নক'বচোন


✍ কন্দৰ্পজিৎ