(বেচৰকাৰী স্কুলৰ
শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীৰ প্ৰতি)
মহোদয়,
সদায় জোতা জোতা কৈ নাথাকিব
মহোদয়, কাৰনো মন নাযায়
নিজৰ সন্তানক এযোৰ
নতুন জোতা কিনি দিবলৈ
মহোদয়, আপুনি বা আপোনালোকে
নক'লেও মই বুজিব পাৰোঁ
মোৰ সন্তানৰ মনৰ কথা
কিন্তু মহোদয়,
সময় যে বৰ কঠোৰ
বৰ কঠিন
ক'লেইতো সকলো হৈ নাযায়
ক'লেইতো
শাকা-লাকা বুম-বুমৰ পেঞ্চিলেৰে
আঁকি বনাই দিব নোৱাৰো
এযোৰ জোতা
মহোদয়, আমি দুখীয়া মানুহ
তথাপিও স্বপ্ন দেখো
স্বপ্ন দেখো
নিজৰ সন্তানক ডাঙৰ কৰাৰ
কিন্তু ক'ৰোনাৰ নাটকখনৰ দ্বাৰা
আমি বাৰুকৈয়ে জৰ্জৰিত
মহোদয়, ক'বলৈ গ'লে
হৃদয়ত বহু শব্দই
বহু বাক্যৰ সৃষ্টি কৰে
তাৰ পিছতো বাকৰূদ্ধ হৈ যাওঁ
মহোদয়, আৰু বেছি নকওঁ
অনুগ্ৰহ কৰি সদায়
জোতাৰ কথা নক'বচোন
মোৰ সন্তানে যে ক'ব বিচাৰিও
ক'ব নোৱাৰে মোক
মই কেৱল
ইকানে-সিকানে শুনো
আৰু ......
আৰু একো নহয় দিয়ক
অনুগ্ৰহ কৰি সদায়
জোতাৰ কথা নক'বচোন
✍ কন্দৰ্পজিৎ
